De beginjaren
Mijn naam is Oswaldo Vriend. Geboren in Colombia en begin jaren 80 geadopteerd naar Nederland. Ik ben geboren rond 1979.
Helaas ging niet alles in mijn jeugd even goed. Ik zat vast met mezelf. Mijn gevoelens en gedachten waren continu in strijd met elkaar — en dit was goed terug te zien in mijn gedrag.
Voor het gezin was ik een jongen die moeilijk te bereiken en te begrijpen was. Doordat ik zelf niet goed wist waar het allemaal aan lag, zakte ik steeds dieper weg in mijn verdriet en boosheid. Hierdoor kon ik op sommige momenten enorm explosief reageren, waardoor ik een gevaar voor anderen en mezelf werd.
"Niet gewenst zijn, of niet goed genoeg zijn — ik vroeg mezelf dit keer op keer af.
Waarom, waarom, waarom."
De strijd
Doordat ik het verdriet niet wilde voelen, zette ik dit razend snel om in woede — in de hoop dat ik dan wel begrepen werd. Alleen zag ik toen niet in dat het voor mij alleen maar moeilijker werd.
Al gauw kwam ik in aanraking met de jeugdhulpverlening, met politie en justitie. Er volgde een lange periode van onzekerheid en machteloosheid.
Er was gewoonweg niet de juiste hulp. Alles wat we hebben geprobeerd liep op niets uit. Ik ging van de ene instelling naar de andere en werd in verschillende therapieën geplaatst. Als kind verlies je dan ook al gauw het vertrouwen in de hulpverlening, waardoor de kans van slagen alleen nog maar kleiner wordt.
De ommekeer
Door al deze persoonlijke ervaringen — in ruim 28 jaar — vroeg ik mij af: waarom is er niets waarmee ik geholpen kan worden? Of waarom is het zo'n doolhof waarin gezinnen en jongeren terechtkomen als ze hulp nodig hebben?
Je ziet van gekkigheid door de bomen het bos niet meer.
Dat inzicht gaf mij de kracht om zelf het roer om te gooien. Ik besloot niet langer te wachten op hulp die er niet leek te zijn, maar die hulp zélf te worden voor anderen die vastzitten in hetzelfde doolhof.
